jo0ojo0o

           به اسمان خیره شدم

به دنباله ستاره ای میگشتم

               نبود...(ازش متنفرم)

پنجره را بستم به خونه نگاهی  کردم

              فقط سکوت تلخ تنهای بود(ازش متنفرم)

دفتر خاطراتم را برداشتم

                      خالی بود(ازش متنفرم)

خوابیدم شاید خوابی ببینم

                اما رویایی هم نبود(ازش متنفرم)

از خواب که بیدار شدم هیچکدام از انها نبودند

به سمت پنجره رفتم

      اما پنجره نبود

حتی دیگر اسمانی هم نبود(کاش قدرش را میدونستم)

   خانه را نگاهی انداختم

                       خانه نبود ویرانه بود

یاد خانه ی پر از سکوتم افتادم(کاش قدرش را میدانستم)

دفتر خاطراتم را برداشتم

                    پر بود

از خاطرات تلخ و ناگوار

      کاش همان دفتر سفید میماند(کاش قدرش را میدانستم)

خوابیدم

              رویا میدیدم

   اما فقط رویا بود

و من در حسرت تحقق ان

کاش قدرش را میدانستم